|
OPINIE: STERSPELER OP DE BANK Een voetballer loopt het veld in. Hij staat bekend als briljant spelverdeler met een fluwelen pass en soms geniale invallen. Er is echter één probleem. De beide teams in het veld weten niet zeker aan welke kant hij staat. Zouden zij hem de bal toespelen? Vast niet. Hoe onwaarschijnlijk deze situatie ook lijkt, zij doet zich voor in de Europese Conventie. De Nederlandse regering heeft met minister van Staat Van Mierlo een beste speler in het veld gebracht, maar de vorige noch deze regering hebben ooit duidelijk gemaakt waar zij zelf staan, dus weten de andere landen niet waartoe de voorzetten van Van Mierlo zouden kunnen leiden. Alles wordt nog veel erger als premier Balkenende publiekelijk twijfels uit over de vraag of Van Mierlo wel kan blijven. We hebben te maken met twee ernstige problemen, die nu al tijden het Nederlands belang schaden. Het eerste probleem is dat Nederland sinds de komst van Bolkestein in de politiek niet meer in staat is een eenduidige visie op Europa te formuleren. Liberalen, traditioneel steeds pro-Europa, werden eurosceptisch. Althans, zij zagen electoraal gewin in het inspelen op de onvrede over de Europese overheid. Sociaal- en christendemocraten bleven overtuigde Europeanen, maar zaten niet meer samen in een coalitie. Binnen de Paarse coalitie bestond een fundamenteel meningsverschil over Europa dat werd verdoezeld door eromheen te lopen. Keuzes werden niet of halfslachtig gemaakt. De nieuwe coalitie zit met hetzelfde probleem, maar wellicht in verscherpte vorm, als tenminste de LPF het Europese gedachtengoed van Pim niet overboord gooit. Dat betekent dat Nederland niet helder kán zijn over waar het heen moet met Europa en daarom ook minder invloed uitoefent. Het tweede probleem is dat in Nederland de Europese Conventie volstrekt verkeerd is ingeschat. Bij het begin van de Conventie zei minister van Aartsen in een interview met Europa van Morgen dat er in de Conventie niet aan politiek werd gedaan en dat het echte werk pas na afloop zou beginnen, als de regeringen alleen aan de slag gingen. Ieder ander die de zaak ook maar enigszins volgde, wist dat het niet zo was en dat de Conventie weleens een grote impact zou kunnen hebben. Niet voor niets zitten er voor de meeste landen politieke zwaargewichten in. Je mag aannemen dat Van Aartsen niet de behoefte heeft gevoeld een uitgebreid mandaat aan Van Mierlo mee te geven naar wat hij zag als een vrijblijvende praatclub. Daarom kon Van Mierlo ook aangeven dat hij een grote speelruimte van de regering had gekregen. Hetgeen prima is als de andere landen erop kunnen rekenen dat wat Van Mierlo zegt, ook door de regering wordt gedekt, maar hetgeen voor zowel de regering als Van Mierlo zelf een absoluut drama wordt, als het beeld ontstaat dat Van Mierlo alleen maar namens zichzelf standpunten inneemt. Dat beeld is nu ontstaan, met name door de uitlatingen van premier Balkenende. Zo ga je niet met een Minister van Staat om. Maar, nog ernstiger, zo ga je niet met de belangen van Nederland om. De regering moet klare wijn schenken over haar steun aan Van Mierlo. Er is geen tijd te verliezen, de contouren van de toekomstige Europese overheid worden zichtbaar en de regering geeft niet thuis. De Nederlanders verdienen dat hun belangen beter worden gediend. Frans Timmermans is lid van de Tweede Kamer voor de Partij van de Arbeid.
|