|
Uitblijven Europese energieheffing brengt ratificatie Kyoto in gevaar
Het ziet er naar uit dat er geen gemeenschappelijke Europese energieheffing komt. Volgens Maxime Verhagen (CDA) brengt dit de ratificatie van het verdrag van Kyoto door Nederland in gevaar. Frans Timmermans denkt dat de Zweden hun milieuagenda in de aanloop naar de top hebben moeten minimaliseren omdat ze veel te ambitieus aan hun voorzittersschap zijn begonnen. Reeds voor het begin van de Europese Top van staatshoofden in Gothenburg op 15 en 16 juli werden de ambities van het Zweedse voorzitterschap op milieugebied al in belangrijke mate naar beneden bijgesteld. Een Europese energieheffing, een Europees systeem van verhandelbare CO2-emissierechten en afschaffing van subsidies op fossiele brandstoffen kwamen daardoor niet op de agenda van de Europese leiders. Het Nederlandse kamerlid Maxime Verhagen (CDA) betreurt het uitblijven van harde afspraken en wijst op de consequenties voor het verdrag van Kyoto. 'Voor een deel waren de door de Commissie voorgestelde afspraken een uitwerking van Kyoto. Het is buitengewoon te betreuren dat de gemeenschappelijke Europese energieheffing er niet is gekomen. In het Nederlandse regeerakkoord staat dat de regering het verdrag van Kyoto alleen wil ratificeren mits er een Europese energieheffing tot stand komt. Die komt er nu niet. Het is de vraag wat de regering nu gaat doen, en hoe de VVD zich gaat opstellen. Die partij heeft natuurlijk voor deze paragraaf gezorgd.' PvdA-Kamerlid Frans Timmermans is eveneens teleurgesteld. 'Ik vind het jammer dat de koppeling van milieu en economie, één van de stokpaardjes van het Zweedse voorzitterschap, niet van harde afspraken vergezeld is gegaan.' Timmermans heeft kritiek op het Zweedse voorzitterschap. 'Zweden heeft dit proces niet goed gestuurd. Het blijkt dat te hoge ambities voor topconferenties contraproductief zijn. In Europa keert dat zich tegen je. Nederland heeft dat zelf gemerkt op 'zwarte maandag' in Maastricht in 1991, toen van de overambitieuze federalistische voorstellen van het Nederlands voorzitterschap niets terechtkwam. Ook speelt mee dat de nieuwe Italiaanse regering, die dreigt Kyoto niet te ratificeren, tegemoet moet worden gekomen door de milieuafspraken in het algemeen te verzwakken.' Verhagen vermoedt dat de Zweden met het laten vallen van de voorstellen gezichtsverlies hebben proberen te vermijden. 'Voor een Europese Top wordt altijd in het ambtelijk circuit nagegaan of doelstellingen wel of niet haalbaar zijn, en als dat niet het geval is, worden ze geschrapt. Zweden moest wel om de top niet te laten mislukken'. Marcel Bovy, Senior Researcher van milieuadvies-en onderzoeksbureau IMSA, ziet de vroegtijdige bijstelling van de ambities van de EU vooral als een reactie op de positie van de Amerikaanse regering ten aanzien van het verdrag van Kyoto. Bovy: 'Europa kan het zich niet veroorloven om competitief nog verder achter te lopen en heeft nu zelf begrijpelijkerwijs een stap terug gedaan. Het Zweedse voorzitterschap werd in zijn ambities aanvankelijk gesterkt door de groene Duitse en Franse milieuministers en de Nederlandse minister Pronk. Enerzijds probeert men nu de Amerikanen weer aan de onderhandelingstafel te krijgen, anderzijds zal het Europese bedrijfsleven ongetwijfeld gelobbyd hebben om de ambities terug te schroeven. In Europa wordt er, net zoals in Amerika, door bedrijven invloed uitgeoefend. In de Verenigde Staten gebeurt dit openlijk, door bijvoorbeeld de 'Global Climate Coalition' terwijl het in Europa meer heimelijk gebeurt.' Verhagen denkt dat de doelstellingen van Kyoto nu door middel van 'benchmarking' moeten worden gehaald. Volgens deze 'benchmarking'-methode moeten lidstaten elkaar volgen en het meest succesvolle beleid als richtinggevend laten gelden. Timmermans heeft hier wel vertrouwen in:'Op sociaal terrein heeft de 'benchmarking'-methode al geleid tot goede beleidswijzigingen in landen die achterlagen'.
|